Niezależnie od tego, czy stosujesz żyto jesienne jako roślinę okrywową, do zwalczania chwastów, czy też do łagodzenia erozji gleby, ważne jest, aby wiedzieć, kiedy je wysiać. Stosowanie odpowiednich dawek wysiewu pomoże osiągnąć cele i zmaksymalizować korzyści płynące z tej wszechstronnej uprawy.

Badania wykazały, że produkcja biomasy rośnie wraz ze wzrostem wielkości roślin żyta. W związku z tym, jeśli chcesz osiągnąć efektywny poziom biomasy w celu zwalczania chwastów i łagodzenia strat azotu, idealnym rozwiązaniem jest wysiew żyta w połowie lub pod koniec września (rysunek 1). Jednak siew w listopadzie również może przynieść pożądane rezultaty.

W Wisconsin żyto zasiane jesienią zazwyczaj osiąga fazę krzewienia do połowy maja. Zbiór w tym czasie zapewnia doskonałą równowagę między plonem a jakością, podobnie jak w przypadku owsa. Jakość paszy gwałtownie spada, gdy roślina dojrzewa powyżej tego punktu.

Żyto może być wypasane jesienią, wiosną lub latem i może być siekane na paszę dla krów i jałówek. Doskonale nadaje się również na siano i kiszonkę. Jest również wykorzystywane na ściółkę i może być przetwarzane na słomę dla jałówek i suchych krów.

Najlepszym sposobem na wprowadzenie żyta na pole jest siew lub rozsiew i lekka uprawa. Należy zauważyć, że żyto bardzo dobrze reaguje na nawóz azotowy (N), dając wysokowydajną paszę o dobrej zawartości białka surowego. W celu określenia optymalnej ekonomicznie dawki azotu dla żyta zaleca się wykonanie testu na zawartość azotanów w glebie przed zasiewem.